En alweer een jaartje erbij getikt. Traditie wil dat 1 juli Danny's verjaardag is…Het komt iets te vlug. De meiden zijn er mee bezig geweest en hebben besloten een high tea aan te bieden. Roos heeft een werkelijk verrukkelijke tart gebakken en ze hebben mooie koekjes gebakken. Heerlijk. Zo zoet kan verjaren zijn. Cadeautje; Hardloophorloge! De familie zien we de volgende dag, als John besluit om zijn 50e verjaardag (en Igrid's 51e) groots te vieren.
Iedereen is van de partij, en wij zingen hen een lied toe. Een mooie gezellige dag waar wel de oudjes steeds ouder worden. De zondag is een sportieve dag, want we rennen voor KIKA. Kinderen met Kanker. Het is een vriendinnetje van Fien dat door Leukemie getroffen is en al een enorme lange ketting meezeult met zoveel chemokuren dat een volwassen mens het bijltje bij neer zou gooien, maar Femke is sterk en komt erboven op. De stichting kika zamelt geld bijeen voor meer onderzoek en zo organiseren ze runs in elke grote stad. Daar doen we aan mee. Roos en Fien en ook Danny rennen natuurlijk mee. Ontroerend om te zien wat zo'n kleine kinderen allemaal nog kunnen verdragen. En ontwapenend tegelijkertijd. Dus, enjoy life, het kan zo gedaan zijn.
1 opmerking:
Hartelijk Gefeliciteerd. Danny met je verjaardag .Wat een mooie taart die Roos gebakken heeft . Ziet er heerlijk uit. Ook John en Ingrid Hartelijk Gefeliciteerd . 50 en 51? Niet te geloven vooral omdat jullie daar totaal niet naar uitzien. Ik zie jullie nog altijd als veel jonger. Maar ja zo zie je maar hoe snel de tijd gaat. Het is tenslotte maar 'n getal en het gaat er om hoe je je voelt. Het feest ziet er heel gezellig uit en leuk om dit samen te vieren.
Jammer dat ik het filmpje van het ballet van Fien niet kan openen. Ik probeer het later nog een 'n keer. Mooie foto van Anneke, ze lijkt net een filmster die door paparazzi gefotografeerd wordt .
Wat goed dat deze run wordt georganiseerd voor KiKa. Dit geeft ook veel voldoening als je daar aan mee kunt doen. En dan al zeker als het een vriendinnetje van Roos betreft. Dan komt het al heel dichtbij. Het is inderdaad hartverscheurend als je de foto van Femke op het t shirt ziet staan met het hoofddoekje om. Hopelijk wordt ze beter maar gelukkig zijn er veel kinderen die dit doorstaan en ook echt beter worden. Het is inderdaad waar ,geniet van het leven het kan zo voorbij zijn. Maar misschien doen we dit intussen toch al zonder dat we het zelf weten. Ik lees dit in ieder geval altijd al op je blog en ik geniet dan ook omdat ik dit even mag meebeleven al is het op 'papier'. Gr Gertie
Een reactie posten