Enigszins geblufd is er wel door Danny.Bij de reservering. Hebben jullie zeilervaring? Jawel, alle drie. Weliswaar een beetje roestig. Een beetje. Inmiddels voor alle drie ongeveer 30-35 jaar geleden dat er iets intensiever werd gezeild. En daarna sporadisch. Dus een opfriscursus kwam goed van pas. Want toen wij de boot zagen moesten we toch meteen bekennen dat er wel heel veel touwen zijn waar we echt niet van weten wat ermee te doen. Na een mooie zonsondergang en vele biertjes op het behaaglijke terras van de B&B gingen we op stok. De ochtend kwam en de instructeur ook met goede moed. Hij testte ons maar we vielen niet meteen door de mand. We gingen rustig het water op, de zeilen werden gehesen en off we went. Geen issue. De wind in de rug. Prima. Keren ging ok. Eigenlijk best goed allemaal. De wind kwam meer op. Maar gaandeweg de ochtend kwam er toch argwaan. Te veel vragen. Gewoon zeilen, werd er duidelijker in het Fries steeds snibbiger gezegd. Toen de wind opstak en we toch laverend de haven weer moesten bereiken hebben we twee aanvaringen gehad die de gemoedsrust bij John niet bepaald beter maakte. Toen de instructeur maakte dat hij wegkwam evenmin. Wij lunchten en raapten de moed bijeen. En toen gingen we maar weer het water op. Op de motor dit keer. Ergens uit het zicht de zeilen hijsen. Hum, dat hadden we gedacht. De wind pakte de zeilen meteen op, de boot ging, geen houden aan, richting dat mooie blinkende jacht. Hellup, die motor helpt ook niet, die voet in het water remt ook niet, ojee…pfff gelukkig met vereende kracht hebben we de zeilen kunnen droppen en de boot recht gekregen. Al bibberend toch nog een poging gedaan en daar gingen we. Rechtdoor. En dan ook al weer? Hoe gaan we links? Ojeeojee. John had het niet meer. Toen de boot water pakte omdat we zo schuin gingen werden we allemaal witjes om de neus. We kregen de basics toch wel onder de knie maar al gauw werden we gered door de regen die opkwam, en daarmee de wind. We legden aan bij een bar, waar we lekker binnen lang hebben biertjes gedronken. Nadat de bui over was gingen we naar de boot en zagen dat de wind weg was. Geen issue, gaf ons ruim de tijd om rustig terug te varen. Daar was nog een restaurant waar je met de boot heen kon. Aanleggen en eten. Pfff. Dat zeilen was moeilijker dan we dachten. Terug op de motor. Biertjes en slapen. We sliepen als ossen, and de mannen snurkten als kamelen (behalve Danny). De volgende dag pakten we onze spullen in maar hadden nog een dag om te zeilen. Dat was goed. Het was goed weer, warm, zelfs heet. De zeilen werden gehesen endaar gingen we, als volleerd zeilers. Wow, what a difference a day makes. We gingen hard, overstag, gijpend, alles ging vlekkeloos. We gingen supersnel! En we lunchten onderweg ergens, zonder enig issue ging het zeil omlaag en werd aangelegd. We hadden duidelijke rollen, als 1 team. Het voelde goed. We waren trots. Na de middag hielden we het voor gezien en was het een fijne afsluiting van een mooi mannenweekend. John was dankbaar en vroeg of er alvast weer geboekt kon worden Mooi man!
1 opmerking:
Drie stoere knappe broers op een zeilboot. Het ziet er heel cool uit. Maar ook heel stoer om toe geven dat het in het begin niet zo heel geweldig ging. Maar dat heeft ook iets als je even moet oefenen ,dit maakt het minder saai en iets spannender. Leuk om jaren later nog eens over te praten en te lachen. Het grappige is als het dan in eens heel goed gaat, dat je dan niet meer wil stoppen. Gr Gertie
Een reactie posten