Skiën

We moeten nog Sinterklaas en Kerst doormaken maar denken reeds al vooruit aan Carnaval. Skiën om precies te zijn. Wegens werk (Dan) en studie (An) lijkt skiën dit jaar (2016) wat ingewikkeld uit te komen. We hebben daarom eens gekeken of het wellicht een keer in December zou kunnen. John en Ingrid en Same en Pim gaan ook weer, en het toeval wil dat we vanaf 18 dec eropuit kunnen. Zullen we dan maar eens eindelijk samen gaan? Juist. We gokken erop. Het zou een superstrenge winter worden maar het is bijna december en nog veel te warm. Geen sneeuw dus. We hebben gelukkig een gletsjer gevonden die sneeuwzeker is. We gokken het erop. Maar eerst weer eens leren om op de skis te staan. De indoor tapijt skihal hier in de buurt had een actie en daar waren de meiden wel voor te vinden. 4x 1 uurtje. Het bleek veel moeilijker te zijn dan de echte sneeuw. Maar de techniek werd goed aangescherpt. Vooral opvallend dat Fien zo gegroeid is en moet nu echt meedoen, kan niet meer gewoon lekker in pizzapunt naar beneden glijden maar moet met haar lange benen nu echt gaan werken. Het ging hun goed af. We zijn er dus klaar voor, jodelahiti!!

Meet de Sint

De Spannende weken. Natuurlijk stond de gehele week in het teken van schoen zetten en verlanglijstjes maken. Maar deze vrijdag middag, na de verschrikkelijke aanval op Parijs, is het toch de knop omzetten en proberen te genieten en liefhebben wat we allemaal zo dicht bij ons hebben. De kleine dingetjes als een Sint intocht is groots voor onze meiden. Zelfs Roos. Hij kwam weer aan hier bij ons om de hoek, aan het kanaal, met een boot. De meiden werden zelfs gefilmd door een cameraploeg. Het lange wachten werd beloond, hij kwam aan met een legioen aan pieten in zijn kielzog. Fien had een topavond en Roos ook. Moe maar voldaan naar huis. Schoentje zetten en tot hun verbazing werd die gevuld! Op zaterdag zou Fien met Danny alleen naar de Sint gaan, bij Esso.

Sinterklaas is aangekomen

Wat een spanning bij de meiden. Of liever gezegd. Het kleinste meisje. Sinterklaas komt eraan. Het oudste meisje kent het geheim inmiddels. Zo vertelt ze ons trots op een avond een heel aantal maanden geleden. Wij vielen van onze stoel. Roos die normaal heel gepassioneerd zullen we maar zeggen kan reageren op onrecht dat haar kan zijn aangedaan vertelde gewoon tussen neus en lippen door dat ze het allemaal wel wist. Dat de echte Sint al dood is. En dat we nu hulp-sinterklaas zien. En dat wij die kadootjes kopen.

Anneke 40 - Feesie

Anneke 40 jaar. Dat mag gevierd worden. Doen we normaliter nooit. Dit keer moest het er maar eens van komen. Je wordt tenslotte niet elk jaar 40. Anneke had de boel goed overwogen, weken ervan wakker gelegen, dan weer in de stad een locatie, dan weer thusi, dan weer een grote groep, dan weer besloten. Uiteindelijk werd het een feest in Eindhoven, gewoon thuis, met vrienden. 40 welteverstaan. Een mooie spreiding van jong naar oud, uit elke fase van haar leven. Van lagere school vriendin, hockey vriendin, huisgenoten, studiegenoten, ex-collegae van school, nieuwe vrienden, sportvrienden, tot (schoon)familie. Roos en Fien besloten dapper mee te doen met drankjes op te nemen maar gooiden de handdoek in de ring na 10 minuten. Hapjes, drankjes, gezelligheid. Het was een geslaagd feestje!