Carnavalsvakantie Werkweek

Carnaval. Voor de eerste keer in Eindhoven met zijn 4en met Carnaval. Normaliter wordt er geskied. En wij zijn geen carnavalvierders dus er werd niet om gerouwd. Maar Roos en Fien hebben er wel zin in. In de Hangar wordt kindercarnaval gevierd op zondag, waar alle thuisblijvers bijeen komen, met ouders. Dus daar hebben we dan maar voor gezwicht. De kinderen hadden eerst op school een aanloop nar Carnaval gevierd, met andersomdag (jongens als meisjes verkleed en andersom), en carnaval op school, dus die hadden de smaak te pakken. Grappig dat Fien kleren wisselde met haar maatje Thomas en precies wist welke trui ze wilde dragen. Ze zagen er leuk uit!
Op zaterdag zijn we naar de optocht in Eindhoven gaan kijken. Het is voor een Limburger toch wennen. De herinneringen van 30 jaar geleden zijn zoet, uitbundig en een optocht vol met puntige, grappige, spitvondigheden, aldanniet politiek geladen. In Eindhoven een grote stoet maar niet geheel duidelijk wat de mensen er nu mee willen. Het zijn vaak grotere creaties en die worden geshowd. Enfin, Danny zal wel te lang weg zijn geweest. We moesten verkleed gaan. Iets waar mensen hier mee bezig zijn. Als wat ga jij? Voor Anneke een normale vraag, voor Danny niet. In zijn wellicht gedateerde beleving is het helemaal neit van belang dat je ergens op lijkt, een cowboy, piraat, verpleger of piloot of zo. Het is geen banenverwisselfeest. Je kleedt je gewoon feestelijk aan, mooi of versierd. Of gek inderdaad. Tja daar is geen arsenaal meer van waar je uit kunt putten in huize Janssen, dus er werd op internet besteld. Roos en Fien kwamen met een cheerleaderpakje smeken, en An & Dan gingen als 2 bijen. Je moet toch wat. Op ztaerdagavond besloten beide meiden dat het tijd was om een wiebeltand eruit te halen. Getweeen trokken ze beiden hun eigen tandje eruit. Voor Fien aanleiding om een mooi briefje aan de tandenfee te schrijven, voor Roos niet maar die casht graag een euro om de spirit hoog te houden. Op zondag ging het kindercarnaval van start. In het bijenpak werden de 2 cheerleaders meegenomen naar de Hangar. Er was een heel mooi feestje gebouwd. Gezellig druk, apart podium voor de kids om te dansen en hossen, bar voor de kids, en bar voor de grote mensen. Er werd weer smurfenbier gedrongen in kleine plastic glaasjes, hoe lang is dat geleden? Van dit bier wordt je niet dronken, zo ging vroeger altijd het gerucht, want met water aangelengd. Met een schuimkraag van 3 vingers is het goude vocht ook wel aan de erg karige kant om uberhaubt een impact te hebben dus dat was wel veilig genoeg zo. De kids hebben zich goed vermaakt maar bij Fien ging het lampje na 2 uurtjes wel uit. Roos had haar vriendinnen gezien en bleef volledig buiten ons gezichtsveld. Dat mocht. Als we dan nog boodschappen moeten doen en Fien meteen maar naar huis brengen maken we met Roos een afspraakje om om 5 uur bij de ingang te staan. Als Danny om 5 voor vijf weer terug is staat Roos keurig netjes, handjes op de rug, te wachten op papa. Als een Amerikaanse brave schoolmeid uit de jaren 60. Ongelooflijk trots op die meid, verantwoordelijkheidsbesef is het begin van volwassen worden. Roos begint al heel wat trekjes te krijgen. Feestje voorbij, lekker eten ens slapen. Wij bergen de verkleedspulletjes zonder problemen op, maar Roos en Fien vragen nu wel wat we volgend jaar zullen doen.... Dat wordt onderhandelen dus!
De vakantie duurt dus nog een hele week. Anneke heeft tentamens in het verschiet, en Danny reist via Brussel naar London en komt pas donderdagavond weer terug. Om de kids ook een extra leuke week te geven zijn ze ingeschreven op een creatieve cursus waarin voor Fien dans en Roos creatief knutselen gecombineerd wordt met een toneelstuk dat ze in 3 dagen oefenen en ten uitvoeren brengen. Net op tijd voor papa dus. Het was een leuke voorstelling waarbij de kids verantwoord bezig waren in een groepsproces, altijd goed voor de geest. Roos blinkt uit in haar duidelijk praten en acteren, terwijl Fien als jongste dansertje de beste moves in huis heeft. Oordeel zelf maar! Fien besloot haar vakantieweek met een logeerpartijtje bij hartsvriend (en toekomstige echtgenoot) Thomas, waar ze helemaal klaar voor was en zelf(s) een koffertje voor inpakte. Papa ging met Roos naar Antwerpen om de amerikaanse versie van Disney's Zootopia te kijken. Zeer grappig en heel goed voor haar Engels. Zo zijn we weer een weekje verder!