maandag 28 juli 2014

Historisch Weekend

Nog steeds wordt de tuin aangepakt. Het beperkt onze bewegingsvrijheid. Het is een grote zandbak buiten. We wanen ons in een andere tijd. Dus we zoeken het buiten het huis. Fietsen, zwemmen. En dit weekend waren de belevingsdagen van het openlucht museum in Eindhoven, waar je een wandeling kunt maken terug in de tijd. 
Zowel Anneke als Danny wisten van het bestaan. Als student hoorden ze erover. Maar nog nooit waren ze gaan kijken. Wel 500km naar James town rijden, maar niet in Eindhoven naar de replica's geweest. Dat kan niet. Dus togen ze op zondag naar de Boutenslaan, waar prachtig verscholen een hele andere wereld schuilgaat. De wereld van toen, lang en soms heel erg lang geleden. Prachtige oude gebouwen en bouwsels nagemaakt zoals de historici geloven dat het ooit geweest is, naar aanleiding van opgravingen en onderzoek. Een middeleeuws dorpsplein met herberg dient als poort naar een andere tijd: een prehistorische nederzetting van 500 v Chr tot een gebouw uit Romeinse tijd naar een voor-middeleeuws tijdperk naar een middeleeuws tijdperk, met al hun gebruiken, manieren van voedselbereiding, veehouderij, bewapening en manier van leven uitgestald en uitgebeeld in deze belevingsdagen door echte rollenspelende mensen. De kinderen kwamen ogen tekort tijdens de rondleiding en stelden slimme vragen. Daarna was er nog een demonstratie vuur maken, kaarsen maken, schrijven met een veer en konden ze amuletten maken van klei. Een geslaagd dagje waarna de ongemakken rond ons huis ineens minder erg bleken te zijn. Nog 2 weekjes en dan is het af, die tuin.....
Roos had deze week ook nog de kans om zijn vriendje Sep uit Zwitserland weer eens te zien, samen met zijn 2 andere broertjes en nieuwe zusje Roos, inmiddels bijna 1. Jammer genoeg een trieste week voor Sabine die haar broer in de crash boven Oekraine verloor. Wat een wreed lot. Gelukkig bood het feit dat de kinderen er zijn veel soelaas. En zo ging ook week 2 van de vakantie voorbij.









1 opmerking:

Anoniem zei

Soms zou je even terug in de tijd willen om zo iets verschrikkelijks als de vliegtuigramp ongedaan te kunnen maken.Wat erg voor Sabine.Ik hoop dat ze de kracht krijgt om dit allemaal te verwerken. Zo is het voor jullie ook zo dichtbij als je iemand kent die dit verdriet heeft en misschien kennen jullie ook haar broer.
Roos zal het wel leuk vinden dat ze een kleine naamgenoot heeft. Wat een schatje en wat een lieve en spontane foto's van de kinderen.Gr Gertie