Vive la France!

Augustus is de gezamenlijke vakantiemaand voor DARF. Het werd tijd, Danny was er aan toe. Vergeleken met de vorig jaar waar de meiden 12 weken vakantie hadden is de vakantie relatief kort met 6 weken. Maar de meisjes gaan dus pas na 4 weken echt op vakantie. Het waren best lange 4 weken, en iedereen was er echt aan toe. Dus op donderdag 7 augustus ging de karavaan richting Frankrijk. Via Brussel weliswaar, want de ochtend was er nog een meeting voor Danny. Maar daarna gingen we met zijn allen naar het zuiden. 2 weken, on y va!

We nemen de Jeep voor de lange afstanden. Net zoals we gewend waren in de US. En, zoals we daar ook altijd deden, proberen we ritten op te breken in stukken van 4-5 uren max per dag. Vanuit Brussel is het zo'n 5 uur naar Dijon. Daar hebben we een hotelletje geboekt en lopen we de stad in. Overigens leren we vlug dat bij reizen in Europa met 4 personen het niet meer zo makkelijk is om hotelkamers te vinden die 4 personen herbergen. Dat zijn we niet gewend. Amerika is een groot land met veel mensen on-the-move en die moeten ergens slapen. Hotelkamers zijn bijna altijd uitgerust met 2 queen of kingsize bedden, ideaal voor een gezin met jonge kids. Maar dat is niet in Europa gewoon. Maar, Dijon had er een, zo'n hotel met zo'n kamer. Een verrassende stad. Een middeleeuws centrumpje, mooie gebouwen, een wandelroute via de uiltjes in de weg slingert door het centrum. We eten heerlijk en voelen ons al een beetje god in Frankrijk. De vakantie is echt begonnen. De volgende ochtend gaan we nog even terug naar het centrum om de orute helemaal af te lopen, een ritje in de draaimolen en een potje Dijon mosterd. Dan rijden we richting de Alpen. Zodra we Grenoble voorbij zijn wordt het echt bergachtig. Bergpasjes, kronkelige weggetjes, bosweggetjes, haarspeldbochten, het is idylisch en spannend. We overnachten in een hotel in de Alpen, in Ancelle. Het is een wintersportplek en die hebben typisch 4-persoonskamers ter beschikking. Een wintersport hotel, met een gezellig restaurant in de kelder en heerlijke Haut-Savoie kaasfondue. De kinderen kunnen even zwemmen en dat is dan de tussenstop. 's Nachts onweert het trouwens enorm, en dan merk je pas hoe hoog en dus hoe dichtbij de bliksem en donder dan is. De volgende dag vertrekken we dan naar onze eerste camping, in Castellane, in de Gorges du Verdon. Een fantastisch gebied, dat ook wel de grand canyon van Frankrijk wordt genoemd. Anneke heeft hier een deel van haar vakanties vroeger doorgebracht en ook Danny is heir al enkele malen geweest. Zelfs in Castellane. Als we de camping oprijden begint het zelfs erop te lijken dat die camping ook eens 35 jaar geleden al werd bezocht, door de familie Janssen. Een gezellige camping waar de Loungetent al staat opgezet die is voorzien van echte bedden, een keukenkastje en een fornuisje, en een buitenset. Minder luxe dan we hadden gedacht maar nog steeds leuk. Het is 30 graden en de kinderen rennen al richting het zwembad. Het is een overzichtelijke camping, mix van Nederlanders en Fransen en we voelen ons op ons gemak. Kamperen is nog wennen. We gaan maar gauw uit eten... Slapen blijkt geen probleem te zijn en 's ochtends halen de meisjes stokbrood bij de supermarkt. Daanra gaan ze zelf spelen in de speeltuin. We doen rustig aan, zwemmen in het zwembad, spelen midget golf, maken wandelingetjes naar het dorp Castellane en beklimmen de rots waar het kerkje bovenop uitkijkt over de vallei. Er is een mooi meer in de buurt waar we in zwemmen met kraakhelder blauw bergwater en waterfietsen (met glijbaan eraan vast) ons een ongeluk. Ook maken we een dagtrip naar het Lac de St Croix, de plek waar Anneke menig surfuurtje heeft doorgebracht en slingeren ons een weg door de bergen. Het meer is prachtig en de trekpleister is de watersportmogelijkheden die het mogelijk maken om de spelonk of de 'gorge' in te varen en te ontdekken. Wij doen het per waterfiets en zijn helaas niet alleen. Het duurt wel 1.5 uur voordat we er een kunnen bemachtigen. Het was de moeite en het wachten dubbeldik waard gelukkig. We eten uit en koken, om en om. End rinken wijn en eten kaasjes en worstjes. Castellane was een fijne plek, maar na 1 week kijken we uit naar de volgende bestemming en vertrekken we richting de Ardeche. De autoroute gaat via Aix en Provence en brengt ons in 4 uur week aan de andere kant van de alpen, ongeveer op dezelfde hoogte maar dan in de vallei van de Eyrieux, een stroom die de Rohne voedt. Een heel ander landschap met mooie dorpen en heerlijke slingerende wegen langs de rivier. In Les Ollieres sur Eyrieux wacht ons dit maal een echte Safarietent op een kleine camping, prachtig gelegen aan de rivier. Hier zijn de meisjes meteen gewend en maken meteen vriendjes. Het wordt nog makkelijker voor papa en mama die nu helemaal niet meer naar de kindjes hoeven om te kijken, althans voor een uurtje of zo. Zwemmen doen we wel samen, alhoewel Roos al wel alleen we mag. Fien is onze waterrat en hoewel ze geen diploma heeft zich uitstekend red in het bad, diep of niet. Ons bokje is een autodidact die het zwemmen zichzelf heeft eigengemaakt. Het water is zeer fris maar het deert de meiden niet, totdat Fien ijskoud is en zich oprolt in de handdoek om op te warmen. Roos heeft iets meer vet en het duurt langer voordat zij de handdoek in de ring gooit. Hier wordt er ook uit gegeten maar er is een mooie gasbarbecue die meteen in gebruik wordt genomen. Boodschappen bij de mini-Carrefour, laat dat maar aan Danny over. Heerlijke dingetjes te vinden, en heerlijke wijntjes. Camping life. Het kan best. Het is wel koud 's avonds. Dat valt wel wat tegen, maar we slapen gelukkig weer in gewone bedden. Maar dat sanitair op zo'n camping in Frankrijk is toch echt een struikelblok. We kozen voor 4 sterrencampings maar dat is toch echt niet van toepassing voor het sanitair. En dat is dus ook kamperen, jammer genoeg. Enfin, Ardeche = outdoor sporten. Er is hier volop aanbod van kano's, fietsen, paden, tokkelen en klimmen. Danny loopt inmiddels elke dag zijn hardloopkilometers en ziet dat er naast de rivier een pad loopt dat de vroegere spoorlijn was maar nu een recreatiepad is voor fietsen en wandelen. Mooi voor Peter en Christel die deze week hier voorbij komen en hun fietsen hebben meegenomen. Roos en Danny gaan een spannende kanotocht maken met zijn 2en, een avontuur langs 5 watervallen en wilde stromen, maar ze halen de finish zonder kleerscheuren. Stoere Roos! We bezoeken de weekmarkt van Les Ollieres en kijken weer onze ogen uit - lekkere kazen en worsten en knoflook, op een manier verkocht die we kennen uit de boeken van de vorige eeuw. De kinderen spelen met de kids uit de buurt, gaan naar de miniclub en spelen jeu de boule samen. Is toch best leuk, dat kamperen. Peter en Christel komen aan en dat is fijn. Kinderen door het dolle, opa en oma door het dolle. We verwelkomen ze met een uitgebreide BBQ en het is erg gezellig, voornamelijk door de Rasteau wijn. Opa en Oma moeten er meteen aan geloven krijgen meteen een logee. Eerst Roos, de dag daarna Fien die in de Caravan zal slapen. Iedereen geniet met volle teugen. We chillen met zijn allen op de Camping, langs het zwembad en gaan heerlijk uit eten. Op vrijdag huren we nog een grote fiets waar we met zijn 6en op kunnen en fietsen langs de rivier. Heel leuk. Heerlijk weer en mooie vergezichten. Op zaterdagochtend nemen we dan echt afscheid van dit mooie stukje Frankrijk. We laten opa en oma achter met een traan en dikke hartverscheurende tranen van de meisjes, maar we gaan terug. Een lange rit vandaag, want morgen is Roosje jarig. De reis verloopt gelukkig voorspoedig. Als we na 11 uurtjes rijden weer thuis zijn kijken we terug naar een mooie tijd in de tent maar is het heerlijk om gewoon weer in je eigen huis te zijn. Terug naar de realiteit en de kou van Nederland!