Het is Rauris geworden wederom, en dit keer een luxe keuze. Een appartement naast de skilift. We kunnen naar de lift kruipen als we willen. Heerlijk om op deze manier weer een weekje in de sneeuw te bewegen. En er ligt sneeuw genoeg. Geen stress dus. Het is nog vroeg in het jaar, dus dat valt mee. We rijden in 2 etappes, dut keer op vrijdag namiddag een hotelletje in Wiesbaden. Grappig dorpje met een mega koekoeksklok. We merken wel dat dit weliswaar de volgende dag lichter maakt qua reistijd maar dat 3 uurtjes wel vroeg is om te stoppen. Het reizen gaat erg goed, dus wellicht volgend jaar anders doen. We komen op zaterdag ruimschoots op tijd aan om de skis op te pakken en klaar te zijn voor de zondag. Miden inschrijven voor les, en klaar zijn we. We genieten alvast van een warme choco op het terrras voor de lift. De voorski-ochtend valt mee, de meiden zijn niet zenuwachtig en presteren het om in je juiste groepjes te komen. Dan is het dus over aan papa en mama, die samen weer op pad gaan. Anneke moet elk jaar wennen dus het is veel blauw, terwijl Danny geduldig in de buurt blijft. Gaandeweg gaat het steeds beter met iedereen, en er wordt stevig doorgeskied. De meiden hebben nog lunch met ons, en na de les is vooral Fien doodop, maar Roos wil nog wel eens met papa een extra afdaling doen. En zo werken we door de week. Met lekkere avondjes uit eten bij de lokale restaurantjes of de traditionele pizzaria waar ze ons inmiddels herkennen. En de fakkeltocht, een andere traditie. De paardenslee. Verse sneeuwval 's nachts, 1 sneeuwstorm overdag. Weer zon. De slalom wedstrijd. En natuurlijk de prijsuitreiking op vrijdag. Het wordt allemaal herkend en allemaal beleefd. Het weer zit mee en we genieten volop. En dus, op zeker, is er een volgend jaar waarop er geskied zal worden. Dat weet iedereen zeker!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten