DARF goes Switzerland

Na Italie was het weer een korte rit op papier naar Zurich area, Oberaegeri om precies te zijn, waar Joep, Martina en Lieke tegenwoordig resideren. De vrienden die we in de USA ook dichtbij hadden zijn inmiddels 1 jaar in Zwitzerland en dat vraagt om een tussenstop. Die korte rit werd wel wat langer want er zijn vele mensen die door de Gotthardtunnel willen gaan, maar ja.

Het is een prachtige rit, langs hoge bergen met diep-blauwe meren, die schitteren in het zonlicht. Het is een onwerkelijk gezicht, zoveel prachtigs bijeen. Joep woont aan de uitlopers of het begin van de Alpen, waar de bergen nog heuvels zijn. Maar steil is het wel. Oberaegeri is een miljonairsdorpje aan een meertje dat zijn rijkdom dankt aan het naastgelegen Zug waar vele internationale bedrijven hun hoofdkwartier hebben. Tax en banken-achtergrond vanzelfsprekend hebben de bedrijven gedreven naar dit prachtige land. 15% belasting is ook erg aantrekkelijk. De gemeente vaart er wel bij en weet niet zo goed wat ermee te doen. Het ziet er dus goed uit. Het appartement van Joep ligt op de bovenste verdieping en kijkt mooi uit over het meer. Het is prachtig weer, het meer is warm en de kinderen kunnen heerlijk gaan plonzen. Lieke en Roos zijn bijna even oud en kennen elkaar nog goed. Fien doet gewoon weer lekker mee. We chillen aan het meer en daarna op het deck aan de barbecue. Leven kan mooi zijn hier. Natuurlijk zijn de winters koud en lang, dus er zit een keerzijde aan. Maar als je van outdoor houdt is dit fantastisch. We gaan de volgende dag een prachtige tocht maken in de bergen, trekend van de ene bergkam naar de andere. Eerst met de kabelbaan helemaal naar de top, dat scheelt alvast. Desalniettemin een pittige tocht van 4 uur wandelen met niet al te ervaren kleine meisjes. Het is onwerkelijk mooi, overal bergen, sneeuwtoppen, koeienbellen, alpenweides met bloemen, en die 4 Waltstattensee om ons heen die zo mooi diep blauw kleurt. Roos en Lieke liepen dit op hun gemk. We moesten Fien vooral op het laatset vooruit duwen maar dragen mochten we niet, het bleek een enorme klim. Maar we hebben het allemaal gedaan. En op het einde wachtte een heerlijke maaltijd op de berg, en een heerlijk ijsje, met een view to die for. Fien sliep als een os. Thuis gekomen kwam Joep eerder van zijn werk terug en ging Danny fietsen. Da's dus omhoog fietsen en daarna hard door het bos naar beneden. Heel heel zwaar maar wel heel gaaf. De volgende dag regende het. 's Ochtends heeft Danny toch nog een rondje om het meer gerend. Toch nog een poging gewaagd om te gaan lopen maar de regen was te veel. Op woensdag gingen Lieke en Martina naar Duitsland terug, Joep weer werken en wij hebben Luzerne bezocht. Het weer was beter, en de stad heel erg mooi. Een mooie wandeling door deze stad nodigde ons uit. Prachtig aan het water gelegen, een historie van bescherming en dus stadsmuren en kastelen. En gelukkig worden er ijsjes verkocht. s' Avonds hebben Joep en Danny wederom een mooie tocht gefietst, en konden ze ouderwets kletsen met een biertje na de tocht. Het is een zwaar leven, zo blijkt het, maar dit maakt alles goed. Tevreden keren we de volgende dag terug naar Eindhoven, maar niet zonder dat we Ome Sjolt en Tante Nel in Hallau aandoe grens met Duitsland nog hebben bezocht en heerlijk hebben geluncht. De terugtocht ging toen als vanzelf. Een mooie afsluiting van een mooie vakantie!