Vierdaagse van Meerhoven, en Antwerpen

Deze week was er een wandelvierdaagse voor de kinderen van de school. Fien had er geen trek in. Fien heeft nergens meer trek in. Het is echt klaar voor het meisje. Die vakantie moet nu beginnen, voor haar. Ook voor Roos hoor. Beiden zijn er helemaal klaar mee. Letterlijk en figuurlijk. Ze hebben al hun rapport gekregen, dus het is een raar idee dat ze nog steeds naar school moeten. Geweldige rapporten voor de meiden overigens, ze steken beiden met kop en schouders boven het gemiddelde, dus geen zorgen over de capaciteiten. Nu nog de discipline.

Roos is lastig deze dagen. Het kost ons veel energie om haar in het gareel te houden. Er is een wandelvierdaagse, dus goed om haar eens te laten lopen. 1350 kinderen en hun ouders liepen door de omgeving, 4x 5 km. Voor Fien een brug te ver. Voor Roos een eitje. Er werden 4 parcours uitgezet in en om de wijk. Een lange stoet mensen trok door de wijk, op 1 dag zelfs langs ons huis, nieuwsgierig naar binnen kijkend terwijl Fien als een koningin de massa toewuifde. Valt niet mee om met zijn alle langs bospaadjes en weggetjes te gaan, dat stropt meteen natuurlijk. De laatste dag liep Danny ook mee, en die probeerde er natuurlijk een wedstrijdelement in te krijgen. Roos en haar vriendinnen werden zo hard aangevuurd dat ze in de kopgroep kwamen en zelfs aan het einde een lange eindspurt inzette om als eerste te finishen (het werd uiteindelijk de vijfde plek). Langs de kant stonden vele ouders en grootouders met bloemen voor hun spruiten, hetgeen Danny onmiddellijk op de feiten drukte dat wij er niet aan hebben gedacht om dit te doen. Zo vanzalfspreken om eens eventjes te wandelen, maar niet voor kids, zo blijkt. Roos haalt haar medaille op en een zakje chips (en eentje voor Fien) en is het al weer vergeten. We gaan maar vast naar huis en dan blijkt dat we de menigte enorm ver vooruit zijn geweest, want nog 20 minuten stroomt de mensen massa door. Een mooie prestatie dus!

In het weekend een kraamvisitie van 2 prenatale babies die na 1 maand toch naar huis mochten. Roos en Fien mogen de tweeling vasthouden en genieten met volle teigen. Als we dan toch in Antwerpen zijn maken we nog een uitstapje naar de oude haven. Daar liggen vele oude pakhuizen die omgetoverd zijn tot mooie shops of woningen. Er is een heel mooi museum, het MAS, gebouwd dat toegang geeft tot een panoramadak op de 10e verdieping, en dat zijn bovenmatige grote verdiepingen. Met de roltrap gaan we van verdieping naar verdieping en ondertussen bekijken we mooie oude beelden van de Belgische geschiedenis. Na een lekker ijsje is deze mooie dag goed geslaagd. Het is warm in Nederland en dus is de sproeier een must voor de tuinen en een mooie uitkomst voor oververhitte dames. De zonsondergangen zijn des te mooier!