Fien's Fietsenstalling en Roos haar Pianoles

Fien is nu echt geen kleuter meer. De school is bijna afgelopen, de kleuterschool is ze meer dan ontgroeid en ze is er helemaal klaar voor. Ze is gegroeid en groot geworden. En daarbij horen melktandjes die plaats gaan maken voor permanente tanden. En zo gezegd zo gedaan.

Het is een heel gewiebel en gebloed, geklaag tijdens het eten en onzekere slikbewegingen (heb ik ze ingeslikt?) maar uiteindelijk zijn de 2 voorste tanden allebei met een vertraging van 1 dag ertussen uitgevallen. Fien was zo blij dat ze heel hard en verdrietig moest huilen, alsof in pijn. Toen we geschrokken vroegen of het pijn deed zei ze snikkend dat ze zo heel erg blij was dat ze ervan moest huilen. Hebben we nog nooit gezien. Zo schattig. 2 euro verder, want 2x de tandenfee zelf een briefje schrijven dat ze de tanden niet moet afpakken maar gerust een centje mag achterlaten. Knap hoor. Nu hebben we een slissend meisje huppelend door het huis, klaar voor de start...van de vakantie en voor groep 3. 

Roos heeft nu 1 jaar pianoles. Soms met hangen en wurgen maar over het algemeen volgt ze trouw een lesprogramma en gaat ze vrijwillig of wordt ze door ons onvrijwillig achter de piano gezet om te oefenen. Na 1 jaar is het tijd voor een diploma, hetgeen gevolgd moet worden door een heus optreden van alle pianolesnemers. Gepaard van een heus programmaboek en met haar naam vermeld. En dan moet je op het podium, onder toeziend oog van vele toeschouwers een stukje voorspelen op een enorme vleugelpiano, knap hoor. Van ons krijg je een 10.