Het laatste hoofdstuk in dit kinderfeest: pakjesavond. De spanning stijgt tot onnavolgbare hoogtes. De haard wordt flink opgestookt. De wangetjes worden rood van opwinding. Opa en Oma Lammers zijn getuigen. Iedereen wacht vol verwachting en de kinderen zingen uit volle borst. Komt piet dit jaar weer langs of loopt hij stilletjes ons white house voorbij?
De bel klinkt onverbiddelijk. De kinderen gillen het uit. Onze camera-bel laat nog net geen wegrennende assistent-piet zien die maakt dat hij wegkomt. Maar Fien roept heel hard dat ze toch wel iets zag bewegen achter de auto van de overbuurman! Bedankt Piet! En de buit - 2 zakken - wordt naar binnen gesleept. Mama heeft een goed plan: we dobbelen waarbij elk getal staat voor een opdracht: zelf een pakje uitzoeken, voor een ander een pakje uitzoeken, een pakje met een gedicht, een lied zingen, iets lekkers uitdelen. Dat is mooi maar er moet toch echt eerst een pakje worden opengemaakt anders gaan deze kinderhartjes in overdrive. Maar daarna gaat het gesmeerd. Fien heeft haar grootste kado gekozen en zit tevreden te spinnen achter haar opmaakpop. En Roos is content met haar mooie nieuwe roze fietstassen. De rust keert terug en er wordt gelachen, voorgelezen, gesmuld en genoten. Een heerlijk avondje was gekomen en ging stilletjes weer de donkere nacht in nadat de kindjes op 1 oor lagen, moe maar voldaan. De zaterdag was een feest van spelen dus geen kind hier. Zondag gingen we er maar weer eens op uit, Limburg estaffette, met Jo en Ans vlak voor het kerstconcert van het mannenkoor en daarna een snel bezoekje aan John en Ingrid, Pim & Sam. Terwijl Fien boven met playmobil speelt en Sam met Roos op de xbox een voetbalwedstrijd speelt (...) wordt er gezellig bijgekletst. En dan de spontane inval om even bij Jo te gaan luisteren, in het idylische kerkje in Sweikhuizen. Een prachtige sfeer. Roos en Fien en Sam waren de jongste toeschouwers, maar dat deerde niet. Fien zat bij tante Ingrid muisstil van de mannen in de zwarte kostuums te genieten. Roos wiebelde wat meer en wilde toch echt na 4 -5 nummers er weer vandoor. Maar de kerst tonen zijn gezet - hopelijk met veel pais en vree. Heel mooi. De veldhovense italiaan was een goede setting voor een mooie afsluiting. De rust is weer teruggekeerd....
1 opmerking:
Wat een mooie schoen. Heeft Piet deze in zijn haast verloren of is het eigen fabrikaat? Dat laatse zal het zeker zijn.
Geweldig om te zien hoe blij en tevreden Roos en Fien met hun cadeautjes zijn.
Jo zal wel in zijn nopjes zijn geweest toen hij jullie spontaan de kerk in zag komen. Zal wel heel mooi geklonken hebben in de kerk.
Gr Gertie
Een reactie posten