Een kerstgedachte

Het is alweer de 2e keer dat we de kerstboom opzetten in dit witte huis. Het zijn de gezellige warme dagen van December. Het is vroeg donker, het wordt kouder, de open haard gaat lekker vaak aan en we kruipen een beetje dichter bijeen. En het is bijna vakantie! Fijn samen. Kerstkaartjes schrijven. Dingen doen met meisjes, Fien en mama doen samen een extra balletles, papa gaat met ze zwemmen. En samen het huis versieren. De klanken door het huis van Roos op haar nieuwe piano. Gezellig samen eten. We gaan het lekker samen beleven, met het gezin en de familie. Maar toen kwam dat telefoontje...
Lieve (o)ma(ma) Ans, wat gebeurde er eigenlijk op die zaterdag, 20 december 2014. Je ging naar buiten voor een ommetje, een brief naar de brievenbus en een boodschap in het winkelcentrum. Maar onderweg werd je onwel, leek op wolken te lopen, raakte in ademnood en hield je staande door je vast te houden aan de geparkeerde auto's. Gelukkig liep je in de buurt van een verzorgingscentrum en besloot je daar naar binnen te gaan. Daar was het personeel daadkrachtig en bracht de hulpverlening op gang. Papa werd gebeld, en via de huisartsenpost kwam je bij de spoedopname waar na 5 uur en meerdere onderzoeken een laatste test werd gedaan: een scan van je longen. Daar bleek dat je een longembolie had. Een pak van je hart, want je was je angst dat het je hart was. Maar het is een niet te onderschatten diagnose, en zal weer wat veranderingen teweeg brengen voor jezelf en voor je omgeving. Maar wat zijn we blij dat het zo snel ontdekt was en dat je het zo kranig draagt. Papa gaf het juist weer, je zat er als een koningin bij en zo is het maar net. Je geniet van de verzorging, van je man die je tas zo mooi en netjes heeft ingepakt en je elke dag 2x trouw bezoekt, en het bezoek dat binnendruppelt. Op 24 december wordt je weer ontslagen uit het ziekenhuis. Het werd een rustige kerst voor Jo en Ans. De boodschappen waren binnen, Jo ging koken en Ans liet zich verwennen. Ans is een taaie, die krijg je niet zo maar klein. Blij dat het weer zo goed gaat, Ans. Godzijdank.

DARF vierde Kerst in Eindhoven. Eerste kerst dag in de Charles Dickenslaan, Opa Peter en Oma Chris en de gourmetpannetjes waar de meisjes ook mee overweg konden. En 2e kerstdag in Eindhoven bij Ramon & Jac. JIPS is op skivakantie en beleefde een witte 1e en 2e kerstdag. Maar wij kregen een witte 3e kerstdag. In 1 nacht werd heel Brabant onder een dikke witte deken gestopt. De kids gingen helemaal los. De slee moest uit het vet, de skitas werd tevoorschijn gehaald, skipakken aan en daar gingen ze. Doorweekt terug, opwarmen voor de haard en hup weer naar buten. Er werd zelfs geskied op een heuse skibaan, de oprit van het huis. Moe maar voldaan werd de 3e kerstdag afgesloten. De sneeuw bleef nog dagen liggen. Een kerst, anders dan anders, met een wit randje dus.