Ans 75!

Een bijzondere week. Ans is 75 jaar jong geworden. Een prachtige mijlpaal voor een prachtige vrouw. Jo heeft de toon gezet met een boeket rozen, maar haar jongens doen er nog een schep bovenop. Ans wordt 3x verrast door een enorm boeket rozen, 3x 25 van 3 zonen en hun gezin.

Ondertussen worden er nog meer boeketten afgeleverd en wordt de huiskamer gevuld met het zonnige licht van bloemen en een stralende en ook ontroerde Ans. Maar haar schoondochters hebben voor een nog grotere verrassing gezorgd. Ans wordt zaterdag meegenomen naar Eindhoven om een nieuwe garderobe aan te schaffen. Er zal ongetwijfeld een mooie avond zijn geweest met de bezoekende familie, waar wij met kleine kinderen nog niet voor kunnen 'opblijven'. Maar het werd snel zaterdag en toen stond Ingrid al vroeg voor de deur bij Ans om het beloofde dagje shoppen aan te vangen. Er werd rustig begonnen in de usine in Eindhoven, waarna het al vooraf door Jacqueline uitgestippelde en uitgewerkte plan begon met zelfs een heuse bijna besloten modeshow. Maar niet de schone mannequins maar de schoondochters waren het die de show stalen en door vele soms ruiterlijk toegevende jaloerse winkelbediendes een open zakdoekje werden toegeworpen. De 3 musketiers raasden hun beschermeling door modeland en zorgenden voor fantastische keuzes. We zijn geslaagd, zo werd er gezegd door de telefoon, en Ans zag dat het goed was. Ondertussen had Danny het rijk alleen met de meiden en werd er eerst gezwommen met Fien en daarna appels geplukt in de (jawel alweer) Philips fruittuin. Zelf appels en peren plukken, dat hadden de meiden nog niet gedaan. We waren in ieder geval niet alleen, heel Eindhoven liep uit. We kregen vakkundig uitleg van een van de vele vrijwilligers, hetgeen Fien meteen zeer nauwkeurig opvolgde (en Roos natuurlijk iets minder nauwkeurig). Met ieder een tasje werd er druk geplukt. En dat tasje werd zwaar en toen droeg papa 2 tasjes met appels en peren. Er werd heel wat afgesmikkeld  ondertussen, en dat is heel goed. We betaalden netjes onze 6.5e kilo die papa in de rugzak moest stoppen, want we zijn op de fiets natuurlijk. Maar we gaan niet naar huis zonder de leuke speurtocht te lopen die door dit landgoed slingert. Letters zoeken, natuur-spelletjes spelen en een heus mais labyrint. Je hoeft er niet voor naar Amerika, het kan gewoon hier om de hoek. Heel leuk allemaal. Een geslaagd weekend niet alleen voor Ans maar dus ook voor de andere familieleden. We gaan er gewoon weer van genieten!